Wimbledon
Linki zewn臋trzne: Strona turnieju / Profil na ATP / Profil na WTA
Pocz膮tki Wimbledonu si臋gaj膮 1877 roku kiedy to na kortach „The All England Croquet and Lawn Tennis Club” zorganizowano pierwsze Mistrzostwa w Tenisie na Trawie w grze pojedynczej m臋偶czyzn. Siedem lat p贸藕niej, w 1884 roku, do rozgrywek do艂膮czy艂y panie (gra poj.), w tym te偶 roku odby艂 si臋 te偶 pierwszy turniej gry podw贸jnej pan贸w.
Na pocz膮tku XX wieku turniej nabra艂 mi臋dzynarodowego charakteru. W 1905 roku zwyci臋stwo w grze pojedynczej kobiet odnios艂a Amerykanka May Sutton, w roku 1907 zwyci臋zc膮 gry pojedynczej pan贸w zosta艂 Australijczyk Norman Brookes.
W czasie I wojny 艣wiatowej gr臋 na kortach Wimbledonu przerwano, by wznowi膰 j膮 w roku 1919. W 1922 roku klub przeni贸s艂 si臋 na Church Road, gdzie zbudowano du偶y obiekt, kt贸ry mia艂 pomie艣ci膰 14 000 os贸b. By艂 to milowy krok w celu popularyzacji tenisa. W 1932 roku liczba widz贸w po raz pierwszy przekroczy艂a 200 000.
W czasie II wojny 艣wiatowej, pomieszczenia klubu by艂y u偶ywane do obrony cywilnej i funkcji wojskowych, takich jak stra偶 po偶arna, pogotowie ratunkowe, stra偶 domowa czy jednostka przeciwska偶eniowa. W roku 1940 bomba uderzy艂a w kort centralny, niszcz膮c 1200 miejsc dla widz贸w. Gr臋 na kortach Wimbledonu wznowiono w 1946 roku, a do 1949 roku teren by艂 w pe艂ni przywr贸cony do stanu sprzed wojny.
Rozw贸j lotnictwa umo偶liwi艂 liczniejsze uczestnictwo w Wimbledonie tak偶e graczom zza oceanu. Od roku 1956 do pocz膮tku lat 70. w grze pojedynczej pan贸w dominowali Australijczycy: Lew Hoad, Neale Fraser, Rod Laver, Roy Emerson i John Newcombe. W grze pojedynczej kobiet do roku 1959 nieprzerwanie wygrywa艂y Amerykanki, zwyci臋stwa odnosi艂y te偶 Maria Bueno z Brazylii oraz Margaret Smith z Australii.
Do 1967 roku w turnieju mogli bra膰 udzia艂 jedynie tenisi艣ci amatorzy. Ju偶 w 1959 roku klub zaproponowa艂, aby zawody by艂y otwarte dla wszystkich graczy. Propozycj臋 odrzuci艂y ITF i LTA. W 1967 roku na kortach Wimbledonu odby艂 si臋 inauguracyjny turniej sponsorowany przez BBC. Wzi臋li w nim udzia艂 byli gracze amatorscy, kt贸rzy wygrywali Wimbledon, ale przeszli na zawodowstwo. W tym samym roku LTA pod naciskiem przyj臋艂a projekt otwarcia zawod贸w dla wszystkich graczy. Pierwsze ‘otwarte’ mistrzostwa odby艂y si臋 w 1968 roku a ich zwyci臋zcami zostali Rod Laver i Billie Jean King.
W 1973 roku prawie osiemdziesi臋ciu cz艂onk贸w ATP zbojkotowa艂o turniej z powodu zawieszenia Nikki Pili膰 przez Jugos艂awia艅ski Zwi膮zek Tenisowy. Pomimo nieobecno艣ci tak wielu graczy frekwencja w艣r贸d publiczno艣ci wynios艂a ponad 300 000 os贸b. Mistrzami zostali Jan Kodes z Czechos艂owacji i Billie Jean King.
W 1980 roku Szwed Bjorn Borg zosta艂 pierwszym zawodnikiem, kt贸ry zdoby艂 tytu艂 w grze pojedynczej pan贸w pi臋膰 razy z rz臋du.
W roku 1985 17-letni Boris Becker z Niemiec zosta艂 najm艂odszym graczem, pierwszym nierozstawionym zawodnikiem i pierwszym Niemcem, kt贸ry zdoby艂 tytu艂 Mistrza w m臋skim singlu.
W 1987 Martina Navratilova zosta艂a pierwsz膮 tenisistk膮, kt贸ra wygra艂a kobiecego singla sze艣膰 razy z rz臋du i w 1990 roku pobi艂a rekord wszechczas贸w zdobywaj膮c sw贸j dziewi膮ty tytu艂.
W 1996 roku Martina Hingis, Szwajcarka, zosta艂a najm艂odsz膮 zwyci臋偶czyni膮 debla kobiet, maj膮c 15 lat i 282 dni.
W 2000 roku Pete Sampras z USA wygra艂 Wimbledon czwarty raz z rz臋du i si贸dmy w karierze, wyr贸wnuj膮c d艂ugoletni rekord Williama Renshaw.
W 2001 Goran Ivanisevi膰 zosta艂 pierwszym tenisist膮 z dzik膮 kart膮, kt贸ry wygra艂 Wimbledon.
殴r贸d艂o – www.wimbledon.org
