Słowniczek tenisowy
As – serwis uderzony z najwyższą precyzją, plasowany poza zasięgiem przeciwnika. Mianem asa określa się taką piłkę serwisową, której przeciwnik nie może nawet dotknąć swoją rakietą.
Antykros – jest wprowadzonym przez tłumacza neologizmem; oznacza, że po kilku uderzeniach krosowych zawodnik odbija piłkę w innym kierunku. W jęz. Francuskim nazywa się to ,,un coup decroise”.
Alley – obszar kortu singlowego, powiększony o teren do gry w debla.
Approach shot – uderzenie z końcowej linii kortu przygotowujące dobrą pozycję przy siatce.
Australian double formation – pozycja używana w deblu gdzie serwujący i jego partner znajdują się po tej samej stronie kortu.
Aut (ang. Out) – piłka padająca poza polem gry. W tenisie linia należy do pola gry; aut jest dopiero wówczas, gdy piłka jest całym swoim obwodem po zewnętrznej stronie linii (ślad piłki styczny z linią oznacza, że piłka nie jest autowa).
Bach court – teren między linia serwisową a końcową kortu.
Ball toss – wyrzucenie piłki do góry przy serwisie.
Bekhend (ang. Beckhand) – uderzenie z lewej zewnętrzną stroną rakiety (u praworęczny; u leworęcznych będzie to uderzenie z prawej, choć nadal zewnętrzną stroną rakiety).
Contre-pied – w odniesieniu do tenisa oznacza ”wziąć przeciwnika na przeciwkrok”. Chodzi po prostu o posłanie piłki w kierunku przeciwnym w stosunku do oczekiwanego przez przeciwnika i kierunku jego biegu, a zatem znajdującego się w nierównowadze, z ciężarem ciała na niewłaściwej nodze, co uniemożliwia mu natychmiastową reakcję. Zagranie na przeciwkrok jest na ogół kończące.
Czop (ang.chop) – uderzenie nadające piłce rotację wsteczną, przy czym w odróżnieniu od slajsa czopem uderza się piłkę wyższą, w każdym razie znajdującą się powyżej siatki.
Double foult – podwójny bląd serwisowy.
Drajw (ang. Drive) – uderzenie na ogół z głębi kortu, mocne, z bardzo niewielką rotacją, inaczej nazywane uderzeniem płasoliftowanym.
Drop shot – bardzo delikatne zagranie spadające tuż za siatką.
Drop volley – bardzo delikatne zagranie spadające tuż za siatką grane z pozycji wolejowej
Forhend (ang.forhand) – uderzenie z prawej wewnętrzną stroną rakiety (oczywiście u praworęcznych; u leworęcznych będzie to uderzenie z lewej, choć także wewnętrzną stroną rakiety).
Gem (ang.game) – po francusku ”un jeu”, ważna część seta. Seta rozgrywa się do 6 wygranych gemów, z tym że set uważa się za wygrany o ile występuje różnica dwóch gemów, 6:4, 7:5, 8:6 itp. Wiele lat temu celem skrócenia gry wprowadzono gem roztrzygający, tzw. Tajbrek.
Kontratak – poczynania na korcie umożliwiające zawodnikowi dojście do siatki przy równoczesnym wyeliminowaniu z tej pozycji przeciwnika.
Kort – plac do gry w tenisa o wymiarach 23,77 8,23 do gry pojedynczej i 23,7710,97 m do gry podwójnej. W połowie długości kortu przecina siatka, która ma wysokość 0,915 m, a po bokach 1,06 m.
Kros (ang.cross) – uderzenie piłki po przekątnej kortu; rozróżnia się krosy forhendowe i bekhendowe, krosy wolejowe, a nawet smecze i serwisy po krosie.
Lift – uderzenie piłki z rotacją awansującą (postępującą) Owa rotacja awansująca sprawia, że piłka po odbiciu się od podłoża nabiera przyśpieszenia.
Lob – uderzenie pozwalające przerzucić piłkę wysokim łukiem ponad przeciwnikiem.
Lob liftowany – lob, podczas którego zawodnik nadaje piłce rotację awansującą. O ile zwykły lob jest zazwyczaj obronny, o tyle lob liftowany może być uderzeniem atakującym.
Mixed doubles – mecz zawierajązy dwie drużyny składające się z jednego mężczyzny i jednej kobiety.
Passing-shot – uderzenie, które sprawia, że piłka mija zawodnika znajdującego się przy siatce lub do niej podążającego.
Piłka długa – piłka plasowana pod linię końcową kortu. Strefa piłki długiej obejmuje 2-3m końcowej części kortu.
Piłka krótka – piłka plasowana w okolicach linii serwisowej na polu przeciwnika; nie mylić ze skrótem lub stop – wolejem.
Półwolej – uderzenie wykonywane natychmiast po zetknięciu się piłki z powierzchnią kortu. Najczęściej stosuje się je w drodze do siatki lub podczas gry przy siatce, rzadko z głębi kortu.
Return – uderzenie forhendem lub bekhendem, bywa że i lobem, piłki, którą przeciwnik wprowadził do gry serwisem.
Rotacje – ruch kołowy piłki wokół własnej osi, oczywiście podczas lotu; rozróżnia się rotację awansującą, wsteczną i boczną.
Serwis – wprowadzenie piłki do gry mocnym uderzeniem. Polska nazwa serwisu – podanie.
Skrót (ang. drop-shot) – piłka uderzona w taki sposób, by zetknęła się z powierzchnią kortu tuż za siatką.
Slajs (ang. slice) – uderzenie piłki z rotacją wsteczną lub wsteczno-boczną; inaczej nazywa się uderzeniem ciętym lub podciętym.
Smecz (ang.smash) – zbijanie wysokiej piłki zagrywanej przez przeciwnika lobem. Smecz uderzany jest z ponad głowy bezpośrednio z woleja, ale także po wysokim odskoku piłki od nawierzchni kortu. Technika smeczu podobna jest do techniki serwisu, z tym, że przyczyna sprawna lotu piłki jest inna.
Stop-wolej – miękkie uderzenie amortyzujące z woleja, po którym piłka opada również miękko tuż za siatką. Zawodnik wykonujący stop-woleja znajduje się – generalnie rzecz biorąc – przy siatce.
System australijski – jest to określenie typu taktycznego i odnosi się do debla. Oznacza ono, że partner zawodnika serwującego ustawia się po tej samej stronie kortu co i serwujący.
Tajbrek (ang. tie-break) – wprowadzony kilkanaście lat temu gem rozstrzygający, rozgrywany zazwyczaj przy stanie seta 6:6. Zawodnik rozpoczynający ów gem serwuje na stronę forhendową; po rozegraniu pierwszej piłki przeciwnik serwuje dwukrotnie i dalej już na zmianę zawodnicy mają po dwa serwisy. Gra się do 7 punktów, przy czym powinna być różnica 2 punktów.
Topspin – uderzenie piłki z bardzo silną rotacją awansującą; owa bardzo silna rotacja nadawana jest piłce przez dodatkowy, ”nakrywający”, ruch nadgarstka ręki, w której zawodnik trzyma rakietę.
Uderzenie amortyzujące – jest to pojęcie szersze w stosunku do skrótu i stop-woleja; obejmuje ono wszystkie typy uderzeń, po których piłka jest krótka.
Uderzenie atakujące – we francuskiej literaturze tenisowej nazywa się to uderzeniem zbliżonym (un coup d’approche), ponieważ zawodnik wchodzi na piłkę, czyli uderza ją na linii wznoszącej po odbiciu się jej od podłoża.
Uderzenie kończące – to po prostu takie uderzenie, po którym zawodnik zdobywa punkt.
Wejście na piłkę – oznacza uderzenie piłki znajdującej się na linii wznoszącej po odbiciu się od podłoża. Przy takim uderzeniu zawodnik musi zrobić krok lub dwa do przodu i stąd owo ”wejście na piłkę”.
Wolej – uderzenie piłki z powietrza.
Wymiana – wielokrotne uderzanie piłki przez przeciwników, na ogół z głębi kortu, ale zdarza się także wymiana wolejowa, np.. w deblu.