Ostatnia Samba

Sezon na kortach ziemnych już dawno za nami. Buty wyczyszczone, skarpetki wyprane, a zawodnicy biegają już w bieli. A w tym roku działo się wiele na pomarańczowej ziemi. Dominacja Nadala jeszcze bardziej się zarysowała, wychyliło się paru nowych, młodych graczy, którzy w przyszłości mogą zamieszać w czołówce, a Federer ponownie musi czekać rok aby zdobyć jedyny wielki szlem, którego jeszcze nie ma na koncie. Roland Garros. I właśnie na tych kortach miało miejsce wyjątkowe wydarzenie. Z tenisem pożegnał się jeden z najlepszych specjalistów od gry na tej nawierzchni. Gustavo Kuerten. Swój ostatni mecz rozegrał w stroju, w którym wygrał swój pierwszy turniej wielkoszlemowy na kortach Rolanda Garrosa.

Swietny “fachowiec”, pracuś i po prostu fajny facet, jak zwykli o nim mawiać jego fani. Na korcie zawsze uśmiechnięty, przyja?nie nastawiony. Na dodatek obdarzony niesamowitym talentem, wolą walki i bujną czupryną. Niestety jego kariera, która zaczęła się w 1995 roku nie przebiegała zbyt spokojnie. Liczne problemy zdrowotne nie pozwoliły mu w pełni rozwinąć potencjału jaki w nim drzemał. Takim rokiem był rok 2004. Usiany lekkimi urazami, ale również powrotem bardzo poważnej kontuzji biodra, które było już raz operowane. We wrześniu ogłosił, że do końca roku z tego powodu nie wystąpi już na kortach. Powrócił dopiero w Marcu 2005 roku.

W roku 1997 21-letni Guga pojawia się w drabince turnieju na kortach Rolanda Garrosa. Nie jest rozstawiony. Na kort wychodzi w bardzo jaskrawym, żółto-niebieskim stroju. Jego pierwszy przeciwnik, Czech Slava Dosedel jest najwyraźniej tym faktem bardzo rozkojarzony, bo oddaje mecz praktycznie bez walki. Jak się pó?niej okazało nie była to zasługa stroju, tylko fantastycznej gry młodego Brazylijczyka. W trzeciej rundzie czekał już Thomas Muster, ówczesny nr. 5 światowego rankingu, zwycięzca imprezy z roku 95′. Pięciosetowy pojedynek wygrywa niespodziewanie Kuerten, wygrywając w ostatnim secie 6:4. Kolejna runda to bardzo wymagający Andrei Medvedev ( ówczesny ATP 20 ) i kolejne 5 setów. Ostatni z nich zakończył się 7:5 na korzyść Brazylijczyka. Jakby tego było mało, w ćwierćfinale czekał kolejny zwycięzca RG Yevgeny Kafelnikov, światowa czwórka. Kolejna zabójcza pięciosetówka wyciągnięta ze stanu 1:2 w setach. Dwa ostatnie sety to popis gry Brazylijczyka, który wygrywał odpowiednio 6:0 6:4. W półfinale mały “odpoczynek”, gdyż przeciwnikiem był numer 122 na świecie. Guga stracił seta, ale swoje wygrywał bardzo pewnie. Któż mógł czekać w finale jak nie kolejny zwycięzca RG? Był nim Sergi Bruguera, ówczesny numer 19. Czego zatem mogła się spodziewać publiczność? Kolejnej pięciosetówki oczywiście! I… Guga popsuł im zabawę kończąc mecz w trzech szybkich setach. Został zwycięzcą imprezy i zapisał się w historii jako jeden z niewielu, którzy wygrali ten turniej będąc nierozstawionym. To zwycięstwo pomogło mu wejść z hukiem do top20 i otworzyło drzwi do światowej kariery.

Rok 2000, kolejny turniej na kortach imienia Rolanda Garrosa. Ten sam Kuerten a jakże inna sytuacja. Tym razem rozstawiony z numerem 5, występujący w roli faworyta, pod presją. Szybko pokazał, że potrafi sobie z nią radzić doskonale. Niewiele brakowało, aby pierwszego rywala odstawił na trzykołowym rowerze. Mecz zakończył sie wynikiem 6:0 6:0 6:3 dla Kuertena. Dopiero w trzeciej rundzie pewien opór postawił Chang, urywając seta Brazylijczykowi. Prawdziwa walka zaczęła się jednak dopiero w ćwiartce. Yevgeny Kafelnikov upatrywał w tym meczu okazji do rewanżu sprzed 3 lat, gdy został pokonany w pięciu setach przez Brazylijczyka. I jakże bliźniacza sytuacja. Znowu Guga musiał wyciągać mecz ze stanu 1:2, i znowu dwa ostatnie sety, które padły jego łupem były wygrywane bardzo pewnie - 6:4 6:2. W półfinale czekał J.C Ferrero, który również miał ochotę na pięć setów. Guga tradycyjnie zaczął od wygrania seta, by w dwóch kolejnych okazać się zawodnikiem gorszym. Mecz ostatecznie wygrał pokonując rywala w ostatnim secie 6:3. Finał był nie lada widowiskiem. Do pary Guga “wziął” sobie rewelacyjnego Szweda, grającego piękny tenis, Magnusa Normana ( ówczesny ATP 2 ). Cztery sety, w decydującym tiebreak i drugie zwycięstwo Gugi na kortach RG.

Rok pó?niej Guga pojawił się w drabince jako lider światowego rankingu. Bity faworyt do wygrania całego turnieju. Czwarta runda to nie lada horror dla fanów pogodnego Brazylijczyka. Wyciąganie meczu ze stanu 0:2 i obrona piłki meczowej w tiebreaku trzeciego seta. Ostatecznie Kuerten wygrał mecz w pięciu setach przyprawiając o palpitację serca swojego nawet najspokojniejszego zwolennika. Kto jednak mógł czekać w ćwierćfinale jak nie Yevgeny Kafelnikov? Rosjanin nie zdołał jednak i tym razem odnieść zwycięstwa, a Guga zmienił tradycję tych pojedynków i skrócił mecz do 4 setów. W półfinale bardzo gładko popłynęła światowa dwójka, J.C. Ferrero, a w finale w 4 setach równie sympatyczny Hiszpan Alex Corretja. Trzeci tytuł Wielkoszlemowy na koncie Gugi. Trzeci na kortach Rolanda Garrosa. Tym zapisał się do historii i wszedł do grona takich znakomitości jak Borg, Lendl czy Wilander, którzy wygrali tą imprezę minimum 3 razy w erze Open.

W 2007 roku Kuerten pojawił się gościnnie na kortach RG aby wręczyć puchar zwycięzcy. Słaba dyspozycja i kontuzje uniemożliwiały mu dobrą grę od roku 2005. W Marcu tego roku rozstał się też ze swoim trenerem, Larri’m Passos, z którym współpracował przez 15 lat. Rozstanie odbyło się w atmosferze zrozumienia, gdyż Passos nie wyraził chęci podróżowania po świecie z powodu narodzin córeczki.

Jak wcześniej wspominałem Kuerten dał się poznać nie tylko jako fantastyczny gracz, ale również wspaniały człowiek. Po wygranej we French Open 2001 narysował na korcie ogromne serce, w którym potem się położył. Był to wyraz nie tylko miłości do najbliższych, do sportu, ale również podziękowanie dla fanów za wierny, niezłomny doping. Francuska publiczność jest znana ze swojej nieprzewidywalności, opryskliwości, czasami zwykłego chamstwa, a Guga był tu po prostu kochany.
W 2007 roku Kuerten dostał cios od losu. Zmarł jego młodszy brat Guilherme, który cierpiał na porażenie mózgowe. Pomimo swoich problemów zdrowotnych Guilherme towarzyszył bratu w jego podróżach po świecie. Guga będąc na szczycie kariery, w pewnym wywiadzie powiedział: “Zabieram go gdzie tylko mogę. Czasami wyciągam go w miejsca, gdzie osoby niepełnosprawnej sie nie spodziewa - jak np. przyjęcia, imprezy. Jednak to, na czym mi naprawdę zależy, to po prostu spędzać z nim czas”. Wielkie słowa wielkiego mistrza. Będzie nam ciebie brakowało na korcie, Guga!